Παναγιώτου: πόσο κοντά είναι το 2008 στο 1907;

Στο VIP σεμινάριο της Αθήνας, πίσω στο 2006, είχα προβλέψει με ακρίβεια ημέρας το επερχόμενο μίνι κραχ, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά στην Ελλάδα τους δείκτες ΕΚΤΑ 600. Στις αρχές του 2007 εξέδωσα το βιβλίο "Πόλεμος Παρέμβασης" μέσα στο οποίο εξηγούσα γιατί το επερχόμενο μέγα – κραχ, ήταν αναπόφευκτο. Το 2008, όμως, δίδαξα σε μία κλειστή ομάδα VIP προσώπων, το σημαντικότερο σεμινάριο που έχω διδάξει ποτέ, εξηγώντας τις θεμελιώδεις δομές του έξυπνου χρήματος, το πώς δημιουργήθηκε και τον τρόπο που σκέφτεται και λειτουργεί.

Στο σεμινάριο αυτό έκανα, μεταξύ άλλων, μία παρουσίαση του κραχ του 1907, εξηγώντας το πώς και από ποιους προκλήθηκε, τους στόχους που εξυπηρέτησε και τον τρόπο με τον οποίο άλλαξε το παγκόσμιο οικονομικό, τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα για πάντα. Είναι προφανές, ότι η επιλογή του 2008 για την διδασκαλία του συγκεκριμένου σεμιναρίου, ήταν, όπως και τις προηγούμενες φορές, πολύ προσεκτικά μελετημένη.

Το νέο σεμινάριο VIP, το οποίο γίνεται με εξ αποστάσεως διδασκαλία και έχει διάρκεια 2 εβδομάδων, περιλαμβάνει την ύλη αυτού που δίδαξα και επιπλέον το 2ο μέρος του τμήματος για το έξυπνο χρήμα. Ακόμη, περιλαμβάνει μία εβδομάδα μαθημάτων επάνω στο επαγγελματικό trading. Στις 15 Ιανουαρίου θα το διδάξω σε ένα ακόμη μέλος του 3FVIP.com, στο πρώτο που θα επικοινωνήσει από σήμερα με την υπηρεσία για να κλείσει τη συγκεκριμένη θέση. Μετά το τέλος του σεμιναρίου, το 3FVIP Μέλος θα γίνει μέλος και του Alpha Club Ελλάδας.

Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε το διάγραμμα του Dow Jones κατά τη διάρκεια των τριών χειρότερων σε απόδοση ετών του από το 1900 μέχρι σήμερα. Η ομοιότητα με το 1907 είναι εντυπωσιακή: και στις 2 περιπτώσεις υπήρξε κραχ από την αρχή του έτους μέχρι το Μάρτιο, ανοδική αντίδραση από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο, κατάρρευση μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου και ανοδική αντίδραση από τα τέλη Νοεμβρίου μέχρι το τέλος του έκαστου έτους. Ακόμη και η τελευταία ανοδική αντίδραση του 1907 είναι, σχεδόν, πανομοιότυπη με αυτήν του 2008. Όσοι παρακολούθησαν το VIP Σεμινάριο του 2008 και είναι, πλέον, μέλη του Alpha Club, μπορούν εύκολα να αντιληφθούν ότι στις χρηματιστηριακές αγορές οι συμπτώσεις είναι πολύ πιο σπάνιες απ' ότι οι ενορχηστρωμένες παρεμβατικές κινήσεις. Η μπλε γραμμή είναι αυτή της πτώσης του 1931, η οποία ήταν και η μεγαλύτερη από το 1900, φτάνοντας σε απώλειες το 52,67%.

Το 1907 και το 2008 οι απώλειες είναι λίγο πάνω από το 35%.

Για την κρίση και τον πανικό του 1907 γράφτηκαν, εκείνη την εποχή αλλά και μεταγενέστερα, πολλά βιβλία που προσπαθούσαν να εξηγήσουν τί συνέβη,γιατί αλλά και πώς θα μπορούσε να αποφευχθεί στο μέλλον. Υποπτεύομαι ότι θα γραφτούν πολύ περισσότερα για την κρίση του 2008. Όμως, όπως και τότε, έτσι και τώρα, κανένα από τα βιβλία δεν άγγιξε τις πραγματικές αιτίες των κρίσεων και δεν εξέτασε το ποιοι ευθύνονται γι' αυτές.

Τεχνική στατιστική ανάλυση: ο προεδρικός κύκλος των ΗΠΑ

Σε λιγότερο από ένα μήνα θα ορκιστεί ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ και θα αρχίσει ένας νέος προεδρικός κύκλος. Με αυτήν την ευκαιρία είναι ενδιαφέρον να δούμε κάποια στοιχεία της τεχνικής στατιστικής ανάλυσης, σχετικά με την επιρροή των προεδρικών κύκλων στην αγορά μετοχών και εμπορευμάτων. Η ανάλυση περιλαμβάνει στοιχεία από το 1945 και μετά γιατί από τότε ξεκινούν τα στοιχεία και για όλους τους επιμέρους κλάδους των ΗΠΑ.

Στο επόμενο γράφημα, βλέπουμε τη μέση απόδοση του S&P 500 από το 1945 και μετά, κατά τη διάρκεια του 4αετούς προεδρικού κύκλου. Είναι φανερό ότι η καλύτερη σε απόδοση χρονιά είναι η 3η σε κάθε κύκλο, με μέσο όρο κερδών 17,13%. Η μέση απόδοση στα 3 άλλα χρόνια είναι πολύ κοντά στο +5%.

Το σημαντικότερο συμπέρασμα, επομένως, είναι ότι, κατά παράδοση, ο τρίτος χρόνος του προεδρικού κύκλου είναι ο καλύτερος για τις μετοχές.

Αν υπάρχει ένας Πρόεδρος των ΗΠΑ που ξέρει να σπάζει ρεκόρ με το χειρότερο δυνατό τρόπο, αυτός είναι ο Τζορτζ Μπους. Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε την απόδοση του S&P 500 κατά τη διάρκεια της τρέχουσας προεδρίας του. Ο 3ος χρόνος είδε κέρδη, μόλις, της τάξης του 3,5% ενώ ο 4ος έφερε ένα από τα μεγαλύτερα κραχ στη χρηματιστηριακή ιστορία. Ο προεδρικός κύκλος Μπους μεταξύ 2005 – 2008 είναι ο χειρότερος, τουλάχιστον, από το 1945. Μάλιστα, μόνο σε άλλες 2 περιπτώσεις ο S&P έκλεισε με απώλειες κατά τη διάρκεια ενός 4αετούς προεδρικού κύκλου: επί προεδρίας Νίξον, μεταξύ 1973-1976 και επί προεδρίας και πάλι Τζορτζ Μπους, μεταξύ 2001 – 2004. Ο Μπους είναι ο μόνος πρόεδρος που κατά τη διάρκεια της προεδρίας του ο S&P 500 κατέγραψε πτώση σε 2, διαδοχικούς, προεδρικούς κύκλους. Ο μόνος ανταγωνιστής του Μπους, φαίνεται, απ' όσα στοιχεία διαθέτουμε, να είναι ... ο εαυτός του.

Από την άλλη πλευρά, ο προεδρικός κύκλος κατά τη διάρκεια του οποίου ο S&P είχε την καλύτερη απόδοση από το 1945 και μετά, ήταν αυτός του Προέδρου Κλίντον, μεταξύ 1997 και 2000. Στον πρώτο χρόνο της συγκεκριμένης προεδρίας του ο S&P 500 ενισχύθηκε κατά 31%, στον δεύτερο κατά 26,7% και στον τρίτο κατά 19,5%. Στον τέταρτο, όμως, δηλαδή το 2000, ο S&P κατέγραψε πτώση 10,1% και σήμανε το τέλος του καλοκαιρινού κλίματος για τις μετοχές (και σε ένα σημαντικό βαθμό και για την οικονομία) που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '80. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο ο Κλίντον "έτυχε" σε μία από τις καλύτερες 10ετίες των τελευταίων 100 και πλέον ετών και ο Μπους σε μία από τις χειρότερες. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι και οι δύο είναι υπεύθυνοι για τις πολιτικές που ακολούθησαν, επιβεβαιώνει, όμως, ότι η οικονομική πολιτική δεν είναι επιλογή μόνο της κυβέρνησης των ΗΠΑ αλλά και άλλων, μη κυβερνητικών, οργανισμών, όπως η Ομοσπονδιακή Τράπεζα. Δεν είναι τυχαίο, φυσικά, ότι υπάρχει μεγάλη συσχέτιση μεταξύ όσων συνέβησαν στις ΗΠΑ, στα διαστήματα που εξετάσαμε παραπάνω, με αυτά στην Ευρώπη στις αντίστοιχες περιόδους.

Έτσι και για την Ευρώπη η δεκαετία του '90 ήταν μία από τις καλύτερες των τελευταίων 100 ετών ενώ η τρέχουσα είναι μία από τις χειρότερες. Αυτό, ξεχνούν να το λάβουν υπόψη και να το αναφέρουν οι εμπλεκόμενοι στη διαχείριση της οικονομικής πολιτικής της Ελλάδας, διαπράττοντας το ίδιο λάθος με αυτό πολλών επενδυτών και αναλυτών, δηλαδή θεωρώντας ότι η Ελλάδα είναι απομονωμένη από τις διεθνείς εξελίξεις και κινείται αυτόνομα. Τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας οδηγούν σε πολύ διαφορετικά συμπεράσματα, δείχνοντας μία Ελλάδα εξαρτημένη, σε τεράστιο βαθμό, από τις διεθνείς εξελίξεις, η οποία, πρέπει άλλοτε να δρα επιθετικά, εκμεταλλευόμενη τις διεθνώς καλές οικονομικές συνθήκες (δεκαετία '90) και άλλοτε αμυντικά, προβλέποντας το αρνητικό κλίμα και προετοιμαζόμενη για τη διεθνή μπόρα.

Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε τις αποδόσεις των επιμέρους κλαδικών δεικτών των ΗΠΑ κατά τα 4 έτη των προεδρικών κύκλων από το 1945 μέχρι σήμερα. Όπως και ο S&P 500 έτσι και οι επιμέρους κλάδοι τείνουν να αποδίδουν περισσότερο κατά τη διάρκεια του 3ου έτους του προεδρικού κύκλου. Οι κλάδοι που έχουν την καλύτερη απόδοση κατά τη διάρκεια του 1ου έτους του προεδρικού κύκλου είναι αυτοί της Υγείας, των Βασικών Καταναλωτικών Αγαθών και των Τηλεπικοινωνιών. Σημειώστε ότι οι πρώτοι δύο κινούνται συγκριτικά καλύτερα από τους υπόλοιπους σε όλο το 2008 ενώ σε χτεσινή μας ανάλυση δείξαμε ότι την καλύτερη ανοδική αντίδραση από το Νοέμβριο και μετά έχει πετύχει ο κλάδος Τηλεπικοινωνιών στις ΗΠΑ. Καθ' ότι αυτοί οι κλάδοι είναι αμυντικοί, μία τέτοια συμπεριφορά τους είναι λογική (σχετικές αναλύσεις έχουμε δημοσιεύσει από το 2007).

Τέλος, είναι σημαντικό ότι ο 1ος χρόνος του προεδρικού κύκλου είναι , στατιστικά, ο χειρότερος για τους κλάδους των εμπορευμάτων, τόσο των μετάλλων όσο και της Ενέργειας.

Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε ότι ο κλάδος Υγείας, συμπεριφέρεται καλύτερα από τον S&P 500 από τα μέσα του 2008 και μετά, ενώ ο κλάδος των βασικών καταναλωτικών αγαθών κινείται καλύτερα από τα μέσα του 2007.

Αμέσως παρακάτω βλέπουμε τις μετοχές δύο εταιριών του κλάδου Υγείας που συντελούν στην καλύτερη κίνησή του από τον S&P 500.

Αφήνουμε τους αμυντικούς κλάδους και επιστρέφουμε στην τεχνική στατιστική ανάλυση, μελετώντας την απόδοση που είχε ο Dow Jones στα έτη που ακολούθησαν αυτά με απώλειες πάνω από 20%. Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε ότι στις 8 από τις 10 περιπτώσεις, το επόμενο έτος ήταν ανοδικό με μέση άνοδο 25,06%. Οι δύο περιπτώσεις στις οποίες της πτώσης ακολούθησε νέα πτώση, ήταν κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης του 1929-1931. Αν και η σημερινή κρίση έχει κοινά στοιχεία με εκείνα της μεγάλης ύφεσης, είναι ενδιαφέρον ότι στο 80% ανάλογων περιπτώσεων πτώσης με αυτής του 2008, το επόμενο έτος ήταν ανοδικό.

Είδαμε παραπάνω ότι το 2008 έμοιαζε, διαγραμματικά, με το 1907. Ενδιαφέρον, λοιπόν, έχει το τί συνέβη το 1908. Αυτό ακριβώς βλέπουμε στο επόμενο γράφημα. Κατά τη διάρκεια του 1908, ο Dow Jones ενισχύθηκε κατά 46,6% και έκλεισε το χρόνο κατά 8,6% χαμηλότερα απ' ότι βρισκόταν στο ξεκίνημα του 1907. Συμπερασματικά, το μεγαλύτερο ερώτημα είναι, κατά πόσο η τρέχουσα οικονομική κατάσταση είναι ανάλογη με αυτής του 1929-1931. Η απάντηση, την οποία δώσαμε υπό μορφή πρόβλεψης από το 2007, είναι, σε μεγάλο βαθμό. Αυτό δημιουργεί μία σύγκρουση της συχνότητας ανόδου των ετών που ακολουθούν πτωτικά έτη κατά 20% και πλέον, η οποία φτάνει το 80% και της συχνότητας ανόδου των ετών σε μεγάλες υφέσεις, που είναι στο 0% (από το ένα και μοναδικό προηγούμενο παράδειγμα που έχουμε).

Ενδιαφέρον, όμως, είναι και το γεγονός ότι το μακροπρόθεσμο σήμα με εξέλιξη του 3F, για κλείσιμο αγοραστικών θέσεων στο ΓΔ και έξοδο από την αγορά μετοχών, δόθηκε στις αρχές Ιανουαρίου και προστάτεψε τους επενδυτές από το σύνολο της πτώσης.

Εξαιρετικό και το τελευταίο μεσοπρόθεσμο σήμα του 3F για το ΓΔ το οποίο είναι το μεγαλύτερο σε διάρκεια μεσοπρόθεσμο σήμα στην ιστορία του δείκτη, έχοντας κρατήσει 31, διαδοχικές εβδομάδες.

Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε τις βαθμολογίες των μεσοπρόθεσμων σημάτων ανά εβδομάδα, στο ιστορικό του τελευταίου μεσοπρόθεσμου σήματος εξόδου του 3F, όπως παρέχεται από το νέο 3F 2009 που θα κυκλοφορήσει στις 31 Ιανουαρίου του 2009. Σύμφωνα με την επιστημονική τεχνική ανάλυση, η διάκριση σε σήμα αγοράς και πώλησης είναι απλοϊκή και σε μεγάλο βαθμό λανθασμένη. Το 3F διακρίνει σε σήμα αγοράς, πώλησης, διακράτησης, κατοχύρωσης κερδών κλπ. Το νέο 3F 2009, όμως, παρέχει βαθμολόγηση κάθε σήματος η οποία λαμβάνει τιμές θετικές και αρνητικές, με ορόσημο το 0% και το 100%. Όσο πιο κοντά είναι η βαθμολόγηση ενός σήματος στο 0%, τόσο πιο κοντά βρίσκεται η τάση στην πλάγια. Όσο πλησιάζει το σήμα στο 100%, τόσο η τάση φτάνει σε ακραία όρια. Αν υπερβεί το 100%, τότε έχει μπει σε ακραία ανοδικά ή πτωτικά όρια. Παρακάτω βλέπουμε ότι η μεσοπρόθεσμη βαθμολογία του ΓΔ πριν από 9 εβδομάδες ήταν στο -140,85%. Στις τελευταίες 8 εβδομάδες, όμως, η τιμή έχει μειωθεί αισθητά, ενώ στις τελευταίες 4 έχει περιοριστεί μεταξύ 28,59% και 19,51%, πλησιάζοντας κοντά στην πλάγια τάση.

Το διάγραμμα της δύναμης του τελευταίου σήματος του 3F, όπως παρέχεται από το νέο 3F 2009, αποτυπώνει την εξασθένιση της μεσοπρόθεσμης πτωτικής τάσης με τον καλύτερο τρόπο. Ενώ η βαθμολογία παραμένει αρνητική, το σήμα αποχής έχει χάσει τη δύναμή του. Η βαθμολόγηση των σημάτων με σκοπό την επίτευξη της μέγιστης δυνατής ακρίβειας στην ανάλυση προέρχεται από τη θεωρία της επιστημονικής τεχνικής ανάλυσης και το μόνο πρόγραμμα στον κόσμο που παρέχει αυτήν την δυνατότητα είναι το νέο 3F 2009. Είναι, ίσως, εντυπωσιακό, ότι το παρακάτω διάγραμμα δείχνει την πορεία ενός και μόνο σήματος εξόδου. Τα μέλη και οι συνδρομητές του 3FVIP.com είναι τα πρώτα στα οποία αποκαλύπτεται ένα δείγμα του διαγράμματος δύναμης ενός σήματος του νέου 3F 2009. Από πρακτικής άποψης, η απώλεια δυναμικής του σήματος εξόδου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατοχύρωση κερδών από θέσεις short ή την αποφυγή ανοίγματος νέων short θέσεων.

Περνάμε στη συνεδρίαση της Τρίτης, κατά την οποία οι βασικοί δείκτες έκλεισαν με κέρδη. Στα επόμενα διαγράμματα των βασικών διεθνών δεικτών και του δείκτη αναδυόμενων αγορών, βλέπουμε ότι το 2008 μας αφήνει με τη δοκιμασία των ΚΜΟ 50 ημερών να παραμένει εν ισχύ. Ακόμη, τα κέρδη της Τρίτης επιβεβαιώνουν την τεχνική στατιστική ανάλυση που παρουσιάσαμε σχετικά με τις αποδόσεις των βασικών δεικτών κατά την τελευταία εβδομάδα του έτους.

Το 2008 ήταν η καλύτερη χρονιά για τα μακροπρόθεσμα ομόλογα από το 1995 και η 4η καλύτερη από το 1978. Την εξέλιξη αυτή είχαμε προβλέψει την υπηρεσία και αναφερθήκαμε σε αυτήν σε πολλές μας αναλύσεις. Επίσης, σε πρόσφατες αναλύσεις μας παρουσιάσαμε στοιχεία που δείχνουν ότι τα ομόλογα είναι, τεχνικοστατιστικά, υπερτιμημένα. Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε ότι το 2008 έφερε κέρδη για τα μακροπρόθεσμα ομόλογα των ΗΠΑ της τάξης του 18,98%. Η αμέσως καλύτερη χρονιά ήταν το 1985 με κέρδη 19,92%, η 2η καλύτερη από το 1978 ήταν αυτή του 1995 με κέρδη 22,50% και η καλύτερη ήταν αυτή του 1982 με κέρδη 23,78%. Μελετώντας τις αποδόσεις των ομολόγων από το 1978 μέχρι σήμερα και εξετάζοντας τη σχέση της απόδοσης μιας χρονιάς με αυτήν της επόμενης, παρατηρούμε πως ο μέσος όρος απόδοσης μετά από μία ανοδική χρονιά για το ομόλογα είναι της τάξης του -2,68% ενώ μετά από μία πτωτική χρονιά της τάξης του +5,70%. Στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, μίας ανοδικής χρονιάς ακολουθεί μία πτωτική. Στο σχετικό γράφημα η πτωτική γραμμή μας δείχνει την αρνητική συσχέτιση που υπάρχει μεταξύ των αποδόσεων δύο, διαδοχικών, ετών. Έτσι, με τα ομόλογα να είναι σε υπερτιμημένα εδάφη και την τεχνική στατιστική ανάλυση να προειδοποιεί για ενδεχόμενη αδυναμία κατά το 2009, η στρατηγική κατοχύρωσης κερδών και υιοθέτησης πιο αμυντικής στάσης απ' ότι στο 2008 απέναντι στην αγορά ομολόγων φαίνεται λογική.

Ως γνωστό, η αγορά ομολόγων είναι συνδεδεμένη με την αγορά επιτοκίων. Το επιτόκιο των μακροπρόθεσμων ομολόγων κινείται αντίθετα από την τιμή τους. Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε τις προβλέψεις 50 οικονομολόγων για την πορεία των επιτοκίων των μακροπρόθεσμων επιτοκίων αλλά και του επιτοκίου της FED. Όπως βλέπουμε υπάρχει μία γενική συμφωνία ότι το επιτόκιο των μακροπρόθεσμων ομολόγων θα αρχίσει να αυξάνεται από το πρώτο τρίμηνο του 2009 και πως αυτή η τάση θα συνεχιστεί μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του επόμενου έτους. Ωστόσο, η πρόβλεψη για το επιτόκιο της FED είναι ότι θα παραμείνει αμετάβλητο μέχρι το και δεύτερο τρίμηνο του 2009 και θα αρχίσει να αυξάνεται από το τρίτο τρίμηνο καταλήγοντας στο 1% στο πρώτο τρίμηνο του 2010.

Περνάμε στην αγορά μετοχών και στον επόμενο πίνακα βλέπουμε τις μετοχές με τη χειρότερη απόδοση κατά το 2008 (στον S&P 500). Στις πρώτες δύο θέσεις βρίσκουμε την Lehman Brothers και την Washington Mutual οι οποίες μηδενίστηκαν. Ακολουθούν οι Fannie Mae και Freddie Mac οι οποίες, επίσης, σχεδόν, μηδενίστηκαν. Άλλοι, πρώην κολοσσοί είναι οι AIG και η Bear Stearns με απώλειες 97,31% και 89,43% αντίστοιχα.

Μεταξύ των μετοχών με την καλύτερη απόδοση κατά το 2008, βρίσκουμε κυρίως αυτών του κλάδου βασικών καταναλωτικών αγαθών και της υγείας.

Όπως είδαμε και σε προηγούμενη ανάλυση, πετρέλαιο και μετοχές ήταν οι μεγάλοι αρνητικοί πρωταγωνιστές του έτους ενώ μεταξύ των μεγάλων θετικών πρωταγωνιστών ήταν τα ομόλογα και το δολάριο.

Περνάμε στο ΧΑ και στη μηχανική τεχνική ανάλυση από το νέο 3F2009. Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε τη μακροπρόθεσμη βαθμολογία του 3F2009 για την ΕΤΕ από τότε που δόθηκε το τρέχον σήμα αποχής από μακροπρόθεσμες αγοραστικές θέσεις. Στο διάγραμμα βλέπουμε τη γραφική παράσταση της δύναμης του σήματος. Προσέξτε ότι τον Ιανουάριο το 3F βαθμολόγησε την ΕΤΕ με -170,2%. Το -100% είναι το όριο της πολύ μεγάλης πτώσης. Όσο η τιμή απομακρύνεται από το 100% τόσο η πτώση αξιολογείται ως πάρα πολύ μεγάλη. Η δύναμη του σήματος μπορεί να θεωρηθεί και ως μέτρηση του βαθμού αρνητικής παρέμβασης. Δηλαδή, η αρνητική παρέμβαση που ασκήθηκε κατά τον Ιανουάριο στην ΕΤΕ, ήταν κατά 70% μεγαλύτερη από το ανώτατο όριο της πολύ μεγάλης αρνητικής παρέμβασης, δηλαδή, με απλά λόγια, ήταν ακραία μεγάλη. Αυτό, μετά από μία περίοδο ανόδου, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο σημάδι. Τα πράγματα χειροτέρευσαν το Φεβρουάριο με το 3F2009 να μετρά ακόμη μεγαλύτερη αρνητική παρέμβαση και να δίνει ακόμη χειρότερη τιμή στη μακροπρόθεσμη τάση της ΕΤΕ. Προσέξτε ότι σε όλο το διάστημα του 2008 το σύστημα παρέμεινε εκτός και δε σταμάτησε να βαθμολογεί αρνητικά τη μακροπρόθεσμη τάση της ΕΤΕ. Το σήμα εξόδου που δόθηκε στις αρχές Ιανουαρίου (με εξέλιξη) αποδείχτηκε εξαιρετικά ακριβές.

Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε την πορεία της ΕΤΕ από τα 48, περίπου, ευρώ, στις αρχές του 2008, στα 11, τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Τόσο η προηγούμενη έκδοση 3F όσο και η 2009 παρείχαν σηματοδότηση, βαθμολογία και πρόβλεψη, που συνέβαλλαν στην αποφυγή του 100% της πτώσης.

Ενδιαφέρον, όμως, έχει και η μηχανική ανάλυση του 3F2009 για το βραχυπρόθεσμο ορίζοντα της ΕΤΕ, ο οποίος βαθμολογήθηκε θετικά στις 29/12 και από τότε η τιμή παραμένει πάνω από το μηδέν. Στο διάγραμμα της δύναμης του σήματος βλέπουμε ότι το επίκεντρο της θετικής παρέμβασης ήταν στην 1η ημέρα ανόδου και από τότε η θετική παρέμβαση έχει μειωθεί/

Στο γράφημα της μετοχής, βλέπουμε ότι η θετική βαθμολόγηση έγινε από το 3F2009 πάνω στη στήριξη από το χαμηλό του Οκτωβρίου και ήταν απολύτως επιτυχής.

Τη στήριξη του Οκτωβρίου έχει κατορθώσει να κρατήσει και ο ΓΔ, όπως, βλέπουμε στο επόμενο γράφημα.

Παρακάτω βλέπουμε μία από τις μετοχές τις οποίες ανέδειξε το 3F2009 ως βραχυπρόθεσμες επενδυτικές ευκαιρίες στις 23/12/08. Πρόκειται για την ALPHA BANK της οποίας το διάγραμμα δύναμης του σήματος του 3F2009 μας δείχνει ότι έχει συμπληρώσει 6 συνεδριάσεις με θετική βαθμολόγηση, με το επίκεντρο θετικής παρέμβασης να εντοπίζεται μεταξύ 24 και 30 Δεκεμβρίου ενώ από τις 30 και μετά η θετική παρέμβαση μειώθηκε. Στο ζενίθ του το σήμα είχα δύναμη +75,92% ενώ τώρα παραμένει θετικό με τιμή 44,55%.

Στο διάγραμμα της μετοχής βλέπουμε ότι και αυτό το σήμα του 3F2009 ήταν εξαιρετικά ακριβές.

Στον επόμενο πίνακα βλέπουμε τα αποτελέσματα της εφαρμογής "εξερεύνηση" του 3F2009 στην αναζήτηση μετοχών του ΧΑ με θετική μεσοπρόθεσμη βαθμολόγηση. Προσέξτε ότι, σήμερα, 69 μετοχές του ΧΑ βαθμολογούνται θετικά στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντά τους από τη μηχανική τεχνική ανάλυση.

Χρησιμοποιώντας μία τεχνική συγκριτικής ανάλυσης μεταξύ διαφορετικών χρονικών οριζόντων, με βάση το 3F2009, παρατηρούμε ότι στις 15 Οκτωβρίου του 2008 οι μετοχές που το σύστημα βαθμολογούσε θετικά στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, ήταν, μόλις, 10. Αυτό συνεπάγεται ότι σήμερα, η μεσοπρόθεσμη εικόνα του ΧΑ είναι βελτιωμένη κατά 7 φορές σε σχέση με αυτήν στα χαμηλά του (με βάση τις μετοχές που έλαβαν θετική βαθμολόγηση στις 15/10 έναντι αυτών που έλαβαν στην τελευταία συνεδρίαση). .

Περνάμε στη διεθνή αγορά μετοχών, όπου είδαμε σε προηγούμενες αναλύσεις, πως η δοκιμασία του ΚΜΟ 50 ημερών συνεχίζεται στο 100% των περιπτώσεων. Η ανοδική αντίδραση που ξεκίνησε μετά τις 20 Νοεμβρίου έφερε τους βασικούς δείκτες κοντά στον ΚΜΟ 50 ημερών τους και στις ΗΠΑ, ο S&P 500 έκλεισε πάνω από αυτόν, μετά από μία περίοδο ρεκόρ παραμονής κάτω από τον ΚΜΟ 50. Τότε, παρουσιάσαμε στατιστική τεχνική ανάλυση των μέσων αποδόσεων του S&P 500 όταν κλείνει πάνω από τον ΚΜΟ του 50 ημερών μετά από αντίστοιχα διαστήματα παραμονής του κάτω από αυτόν.

Στη συνέχεια, είδαμε τους βασικούς δείκτες να πιέζουν τους ΚΜΟ τους αλλά χωρίς να μπορούν να κλείσουν σε σημαντικό βαθμό και για αξιόλογο χρονικό ορίζοντα πάνω από αυτούς. Παρόλα αυτά, προβλέψαμε ότι η δοκιμασία συνεχίζονταν ενώ η στατιστική τεχνική ανάλυση άφηνε περιθώρια για περαιτέρω βελτίωση στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Πράγματι, οι πρώτες συνεδριάσεις του 2009 έφεραν το σύνολο των βασικών διεθνών δεικτών πάνω από τους ΚΜΟ τους 50 ημερών. Αυτό βλέπουμε στα επόμενα διαγράμματα. Εξαίρεση αποτελεί ο δείκτης τραπεζών των ΗΠΑ του οποίου η προσπάθεια προσέγγισης του ΚΜΟ 50 συνεχίζεται.

Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε ότι ο ΓΔ προσπαθεί να πλησιάσει τον ΚΜΟ του 50 ημερών, χωρίς να το έχει καταφέρει ακόμη.

Προς τον ΚΜΟ του 50 ημερών οδεύει και το πετρέλαιο, μία δοκιμασία η οποία αναμένεται με ενδιαφέρον στις επόμενες ημέρες.

Στο επόμενο γράφημα βλέπουμε ότι στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα οι επικρατούσες τάσεις των τελευταίων 6 μηνών δοκιμάζονται. Πάνω από το μηδέν, είναι τα διαγράμματα των ομολόγων και του δολαρίου, τα οποία έχουν κορυφώσει βραχυπρόθεσμα και μεσοβραχυπρόθεσμα. Κάτω από το μηδέν, είναι τα διαγράμματα των μετοχών και του πετρελαίου. Στις πρώτες, η πτωτική τάση έχει κορυφώσει στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα ενώ στο δεύτερο, η πτωτική τάση έχει κορυφώσει στο βραχυπρόθεσμο.

Η απόδοση του Ιανουαρίου έχει θετική συσχέτιση με την απόδοση ολόκληρου του έτους, σύμφωνα με την τεχνική στατιστική ανάλυση. Στους επόμενους πίνακες και διαγράμματα βλέπουμε ότι, στατιστικά, αν η πρώτη εβδομάδα του έτους κλείσει με κέρδη, αυτό είναι θετικός οιωνός για ολόκληρο το έτος. Ωστόσο, η πιο αξιόλογη θετική συσχέτιση είναι μεταξύ όχι της πρώτης εβδομάδας του Ιανουαρίου και του υπόλοιπου έτους αλλά ολόκληρου του 1ου μήνα. Έτσι, από το 1900 και μετά, η μέση απόδοση του Dow Jones όταν ολόκληρος ο Ιανουάριος έκλεισε με απώλειες ήταν -0,73%. Αντίθετα, η μέση απόδοση εκτινάσσεται στο +10,4% όταν ο Ιανουάριος κλείσει με κέρδη.